مفهوم رنگ در معماری
مقدمه:
تئوگیمبل در کتابش بهنام 'شکل، صوت، رنگ و شفا' مىگوید: در آغاز ظلمات مقدس حکمفرما بود و از این ظلمات نور سر برآورد. نور و تاریکی، رقص آفرینش را به پایکوبى برخاستند و بدینگونه رنگهاى طیف متولد گردیدند.
حدود هشتاد هزار سال پیش بشر موفق به رنگ کردن اشیاء شد؛ که در ابتدایىترین شکل آن تنها دو رنگ سیاه و قرمز بود.
تا اوایل قرن هیجدهم میلادى رنگ کردن اشیاء بیشتر جنبهٔ هنرى و تشریفاتى داشته و نقاشى با الهام از طبیعت صورت مىگرفته است.
گفته مىشود که چشم انسان قادر است حدود دو میلیون رنگ را از یکدیگر متمایز بنماید و تشخیص دهد.
یوهانس اتین در کتاب خود بنامه 'هنر رنگ' که در سال ۱۹۶۱ م در آلمان بهچاپ رسیده، نوشته است: رنگ همهٔ مواهب خود را به همه تقدیم مىکند ولى رموز نهانتر خود را فقط براى شیفتگان واقعى مکشوف مىسازد و تنها کسانى که عاشق رنگ هستند مىتوانند زیبایى و کیفیت ذاتى آن را درک نمایند.
بهگفته تاریخ مصریان قدیم اولین سازندگان رنگ در جهان شناخته شدهاند و رنگرزى براى اولین بار در چین حدود ۳۰۰۰ سال ق . م آغاز شد.
امروزه مسلم گردیده که رنگ همانند نور داراى سرعت، طول موج، حالات ارتعاشى و تداخلى و خاصیت موجى است و اثر ذهنى و روانى در ارتباط با مغز و قوهٔ بینایى دارد و مىتواند به اشیاء بُعد و جسمیت ببخشد.
واژهٔ رنگ مترادف کلمهٔ انگلیسى Hue یا Colour، پدیدهاى است فیزیکى که در اثر تابش و رفتار انعکاسى نور در برابر چشم ناظر، ظاهر مىشود و پدیدهاى است عینى و روانی. اما واژهٔ رنگ مترادف با pigment و colorant به معنى رنگدانه و رنگدهنده است که ارتباط با خواص فیزیکى و شیمایى مولکولهاى رنگدار دارد و ماهیت رنگ را مورد بررسى قرار مىدهد.
افتاب است و بیابان چه فراخ